Bijtgranen

Zoals het een voortreffelijk ouder betaamt mag mijn zoon van mij in het weekend toegeven aan een van zijn excessen: ontbijtgranen.

Voor alle duidelijkheid, dit mag enkel en alleen in het weekend. Tenzij er een pedagogische studiedag of feestdag is (dat is toch ook een beetje weekend), als hij ziek is (want ja, dan moet je wat meer gesoigneerd worden) of wanneer ik er zelf zit te eten (tja …). Hij nuttigt ze -zoals dat hoort- voor de tv.

M’n prenatale principes hieromtrent liggen ergens onder een dikke stoflaag naast m’n plechtige belofte aan God om niet meer speelgoed te kopen dan nodig en het gras nooit te maaien op zondag.

In de reeks Zo’n woordenboek maak ik illustraties bij de fantasiewoorden uit de kunsttaal van m’n zoon. Hij noemt ontbijtgranen steevast bijtgranen. Dat vraagt om een tekening.