Wat een jaar!

December. Een maand waarin je meer dan gewoonlijk omkijkt naar de dagen die achter je liggen. Ik schrik zelfs even wanneer ik me omdraai en denk: wat een jaar!

Een overzicht

In februari verscheen Dit is Miep. Het was tegelijk mijn vierde boek en ook een beetje het eerste. Even later kwam ook het schetsboek van dat boek uit: een gelimiteerde uitgave met een mooi lint errond.

Begin maart opende m’n eerste solotentoonstelling Devos en zijn streken de deuren. Noodgedwongen leefde ik een kleine maand gescheiden van m’n muts die ergens in een schrijn lag te pronken. Dat was lastig, maar niet onoverkomelijk.

In juli verscheen een tweede Miep-boek. Een spin-off, zo je wil, die ik schreef en illustreerde voor Kunstenfestival Watou. Op de eerste bladzijde stonden de woorden “Dit boekje begrijpt jou” in een ietwat bibberig handschrift.

Ook in juli, een dag na de aanslag in Nice, was ik samen met dichter Michaël Vandebril aan het werk in Watou. We voerden een geluidloze dialoog. Hij met woorden en ik met lijnen. Die dag kon ik maar één ding denken: “hier maken we stilte. We hebben het nodig, zo broodnodig vandaag”.

In augustus trouwde ik met de vrouw van m’n leven in een boomgaard in Normandië. We waren omgeven door vrienden, familie en een heerlijk onstuimige wind. Het was, nou ja, perfect.

In oktober ben ik in alle rust beginnen werken aan een nieuw boek. Ik denk dat het een mooi boek wordt en ik weet dat het nog lang zal duren voor het af is. Dat geeft niet, er is tijd.

In november en december maakte ik werk van deze nieuwe website. Een plek waar ik gedachten neer kan schrijven en waar jij ook kunt snuisteren tussen m’n boeken en schetsboeken én even kunt luisteren en stilstaan, als je dat wil.

Dat is liefde, joch!

Ik heb me dit jaar meer dan eens afgevraagd wat voor zin het heeft om verhalen te schrijven en te tekenen in een wereld die in brand lijkt te staan. Een wereld waarin verfoeilijke mannen de macht grijpen, of ze nu slordig getrimde baarden dragen of een ruim bemeten maatpak met een knalrode das. Een wereld waarin onverschilligheid stilaan grip lijkt te krijgen op mensen om me heen. Het zijn onzekerheden die ik bevecht met woorden die ik kreeg van Rob.

Rob is de eigenaar van de boomgaard waarin we trouwden. Of de hoeder, zoals hij het ongetwijfeld zelf liever zou horen (hij is een Nederlander en daar is hij goed in). Twee dagen na de aanslagen in maart, waren mijn vrouw en ik bij hem op bezoek. Zichtbaar aangedaan. Rob zei me toen “Wat jij doet met die mannetjes van je, die tekeningetjes, dat is liefde joch! Ga daar vooral maar lekker mee door.” Ik draag z’n woorden in de binnenzak van m’n winterjas. Ze houden me warm.

Dat is wat ik jou ook toewens: warme woorden en een mooi nieuw jaar.

Een jaar waarin we elkaar begrijpen, zoals in dat boekje. Of dat nu in een ietwat bibberig handschrift is, of niet.

Want dat is liefde, toch?!

In: Fragmenten

Kristof Devos (1981) maakt boeken voor kinderen van alle leeftijden over thema’s zoals troost, vriendschap en opkomen voor jezelf. Zijn werk wordt vaak omschreven als ingetogen of eigenzinnig. Vandaag vind je de boeken van Kristof in zes landen, waaronder China en de VS. Zijn illustraties werden tentoongesteld op verschillende internationale expo’s zoals het Nami Concours in Zuid-Korea en Maleisië. Het werk van Kristof werd meermaals bekroond. Zijn boek ‘Schim’ kreeg een White Raven Award van de Internationale Jugendbibliothek in München en recent ontving hij een Award of Excellence in de prestigieuze Commarts Competition.