Zoals het een voortreffelijk ouder betaamt mag mijn zoon van mij in het weekend toegeven aan een van zijn excessen: ontbijtgranen.

Voor alle duidelijkheid, dit mag enkel en alleen in het weekend. Tenzij er een pedagogische studiedag of feestdag is (dat is toch ook een beetje weekend), als hij ziek is (want ja, dan moet je wat meer gesoigneerd worden) of wanneer ik er zelf zit te eten (tja …).

Hij nuttigt ze -zoals dat hoort- voor de tv. M’n prenatale principes hieromtrent liggen ergens onder een dikke stoflaag naast m’n plechtige belofte aan God om niet meer speelgoed te kopen dan nodig en het gras nooit te maaien op zondag.

In de reeks Zo’n woordenboek maak ik illustraties bij de fantasiewoorden uit de kunsttaal van m’n zoon. Hij noemt ontbijtgranen steevast bijtgranen. Dat vraagt om een tekening.

Het bericht Zo’n Woordenboek: Bijtgranen verscheen het eerst op Kristof Devos

Mijn zoon wordt een steeds betere prater en dat valt me eerlijk gezegd wat tegen van hem. Begrijp me niet verkeerd, ik ben best wel voorstander van ontwikkeling en zo, maar het einde van zijn tot de verbeelding sprekende kunsttaal vol bobbelstenen en wandschoenen is nu onafwendbaar.

Als behoeder van de eeuwige jeugd hou ik al sinds zijn eerste twee lettergrepen (pa-pa, of wat dacht u) nauwgezet een boekje bij met al zijn zelfgemaakte woorden. Die smeken er trouwens om getekend te worden.

Daarom, vanaf vandaag een nieuwe reeks op dit blog: zo’n woordenboek! Ik zal er u te pas en ten onpas mee ambeteren.

De eerste in de reeks is Appelteek. Ik ben verzot op het woord.

Het bericht Zo’n woordenboek: Appelteek verscheen het eerst op Kristof Devos

Geluk. Ik weet er twee dingen over. Een: wie het niet zoekt, die vindt. Twee: het is klein, want het past in een koekje. Dat heb ik zelf gezien.

Doorgaans wantrouw ik Groot Geluk. Sommigen hollen het immers als bezetenen achterna en keren vervolgens verslagen terug. Geef mij maar klein geluk.

Mijn klein geluk is het opwachten van m’n zoon aan de schoolpoort. Iets wat me trouwens zelden lukt, want scholen sluiten vroeg. Wanneer zijn zoekende blik van tussen de afgematte peuterbende de mijne vindt tussen de al even afgematte ouders lijkt hij te stralen van blijdschap. Dan herken ik iets in zijn ogen.

Volgens mij is het ook zijn klein geluk.

Het bericht Klein geluk verscheen het eerst op Kristof Devos

Deze morgen was de laatste dag van een groots leesfeest in Brugge. In boekhandel De Meester mocht ik twee workshops ‘Oog & Blik‘ geven voor leerlingen van het Sint-Andreas Instituut. Twee groepen van dertig achtjarigen, meteen na elkaar, goed voor bijna drie uur tekenplezier. Het was de eerste keer dat ik de workshop gaf, het eerste ogenblik zeg maar. Een heftige vuurdoop waarin ik ontzettend veel leerde van hen en zij hopelijk ook van mij.

Samen bekeken we de blikken van protagonisten uit verschillende prentenboeken en praatten over wat we zagen. Vervolgens gingen we aan de slag. De leerlingen kregen elk een blad waarop ik telkens één blik tekende. De rest moesten ze zelf maar doen. Ik strooide het ene na het andere oog uit m’n pen. Op de duur stilde dit hun honger niet meer en smeekten ze ook om monden, oren en neuzen. Veelvraten waren het. Slokoppen. Onder de indruk van hun talent, van de poëzie die sommigen legden in een lijn, van het kleurgebruik dat zelden voor de hand lag, van de eenvoud en de ongeremdheid waarmee getekend werd, keek ik toe.

Na een gemeende knieval kreeg ik een hele berg tekeningen mee naar huis. Ik kan ze onmogelijk allemaal fotograferen maar hierboven krijg je toch een kleine impressie van al dat moois te zien.

Het bericht Het eerste ogenblik verscheen het eerst op Kristof Devos

In gallerij KochXBos, omringd door originelen van Peter Pontiac die er momenteel tentoonstelt (best intimiderend), gaven Claudia Jong en ikzelf gisteren een boekvoorstelling. Enkele sfeerbeelden …

©Foto’s Esther Koch

Update: Claudia schreef er trouwens ook dit mooie stukje over.

Het bericht Nooit is voor altijd in Amsterdam verscheen het eerst op Kristof Devos

Het bericht Feel en de Feelvraat, deel II verscheen het eerst op Kristof Devos

Een maand of twee geleden kreeg ik een mailtje van m’n uitgever (verontschuldig mij trouwens dit hoogdravend woordgebruik, maar eigenlijk heb ik dat gewoon altijd al eens willen zeggen: m’n uitgever).

Het ging ongeveer zo:

Hey Kristof, niet onmiddellijk boos zijn, maar ze belden net van Iedereen Beroemd om te vragen of we niemand hebben die een eerste boek uitbrengt om er een reportage over te maken. Ik dacht hierbij aan jou ;)

Ik sta niet meteen bekend omwille van m’n opvliegende karakter jegens uitgeverijen (noch jegens de rest van mensheid overigens), dus boos was ik allerminst. Het was vooral een soort beklijvende angst die me om het hart sloeg, het verhaal van het boek is ook mijn verhaal. En dat van anderen. Dat maakt het ontzettend breekbaar.

Zou ik dat dus wel doen? Ze kunnen er namelijk melodramatische televisie van maken, een drie minuten durende tearjerker bijvoorbeeld. Of erger: slapstick.

Dat is niet gebeurd en eigenlijk heb ik ze onderschat, die van Iedereen Beroemd. Ze hebben naar mijn gevoel een eerlijk portret neergezet. Met goede muziek, Skip James met name. Dus bij deze: bedankt televisiemensjes.

Het bericht Iedereen Beroemd verscheen het eerst op Kristof Devos

Gisteren was de allereerste boekvoorstelling van Nooit is voor altijd in Letters & Co te Deinze. Het was echt een bijzondere, bij momenten zeer emotionele avond. Enkele foto’s …

Foto’s Joke Van Hulle

Het bericht Boekvoorstelling
Nooit is voor altijd verscheen het eerst op Kristof Devos

Schrik niet, ik ben niet van plan om elke recensie die over Nooit is voor altijd verschijnt op dit blog te plaatsen. Maar van deze op Kinderboekenpraatjes werd ik toch even stil. Klik hier om het artikel helemaal te lezen.

Het bericht Recensie Kinderboekenpraatjes verscheen het eerst op Kristof Devos

Binnenkort ligt Nooit is voor altijd in de winkel, daar blogde ik al eerder over het voorbije jaar. Via kanalen als Twitter, Facebook en familiefeestjes teisterde ik zelfs mensen als u tot vervelens toe met mijn van zelfbeklag opgezwollen gejammer over illustrators-block en andere bijwerkingen die een tekenaar te verduren heeft.

Maar omdat beeld nu eenmaal meer zegt dan al die woorden samen en (vanzelfsprekend) omdat ik nu ook niet té veel tekeningen van het boek op dit blog wil plaatsen -stel u voor!- ben ik hier weer en kan u nu de boekentrailer hierboven bekijken.

Mijn bijzondere dank gaat uit naar Lily en haar ouders Annemie & Sammy en verder natuurlijk ook naar Philip Hoessen voor het componeren van de muziek.

Het bericht Boekentrailer Nooit is voor altijd verscheen het eerst op Kristof Devos