Over Konijn met pluimen

Konijn met pluimen is een illustratief collectief van Stoffel Beyens en mezelf. Je vindt ons werk op www.konijnmetpluimen.be.

Er bestaat een legende van hoe het collectief tot stand kwam:

Je hoort wel eens zeggen dat de dieren vroeger konden praten. Hoe vreemd dit ook mag klinken, het is waar … Heel lang geleden praatten de dieren én ze zongen en riepen, fluisterden en roddelden. Maar wat ze het liefst van al deden, was verhalen vertellen …

Het dier dat bekend stond onder alle andere dieren om zijn wonderlijke vertelkunst was een klein wit konijn. Het was een heel bijzonder konijn gezien hij geen oren, maar pluimen op zijn kop had. Die doopte hij in de inkt en schreef er zijn vertellingen mee. Het Konijn met pluimen trok van stad tot stad ,zijn verhalen vertellend aan eenieder die ze horen wilde. Er verstreken vele jaren en er kwamen er meer en meer mensen én minder en minder dieren luisteren. Zo kwam het dat op een bepaald punt in een lang vergeten geschiedenis de dieren vergaten hoe ze spreken moesten en voor eeuwig zwegen. Enkel Het Konijn met pluimen zette de traditie voort, maar hoe langer hoe meer scheen het dat niemand hem nog begreep want ook de mensen waren de taal der dieren stilaan vergeten geraakt … Stil en bedroefd trok Het Konijn zich terug in een eenzaam hol en wachtte, wachtte tot iemand zou langskomen die zijn traditie kon verder zetten.

Jaren later trokken twee jonge kerels door het donkere woud en troffen er Het Konijn met pluimen aan. Het oude dier zag in hen dezelfde vertelzucht die hij ooit zo koesterde. Hij gaf elk van hen een pluim en droeg hen op zijn verhaalkunst voort te zetten. Ze hebben geluisterd, doopten beider pluimen in koningsblauwe inkt en schrijven nu samen verder aan het repertoire van Het Konijn met pluimen …